http://www.culturalsacra.org/blog/2005/06/12/136/ O novo blog da nosa asociación cultural Fri, 18 May 2012 16:26:46 +0000 http://wordpress.org/?v=2.2 http://www.culturalsacra.org/blog/2005/06/12/136/#comment-148 Maruxía Mon, 13 Jun 2005 18:08:29 +0000 http://www.culturalsacra.org/blog/2005/06/12/136/#comment-148 É un pracer ler as cousas que escribe Victor F. Freixanes (ben coñecido por estes pagos) e tamén escoitalo, pois caracterízase por ser un enorme conferenciante. É un deses narradores que co que dín fan que desempolves a túa imaxinación máis agachada e engádeche, ademáis, un plus de fantasía e aínda de quimeras. É un conta contos que, a través de fermosas metáforas e lendas é capaz de explicarche unha realidade.<br /> Ahí vai un cacho dunha conferencia que impartiu no Museo do Mar en Vigo, fai uns anos, cando se celebraba o trescentos aniversario da Batalla de Rande. Fala, coma non, de Galicia e do mar:<br /> "Hai pobos de luz nacente e pobos de luz poñente. Os pobos de luz nacente (Xapón, Nova Iorque, Londres, Cataluña e o Levante español, ou os chamados tiburóns asiáticos) son sociedades de capital e de empresa. Cada mañá érguense máis cedo ca nós e actívanse cunha extraña enerxía. Pobos emprendedores, prácticos, amigos do comercio e dos mercados financieiros, preocupados polo capital, a producción, o beneficio do esforzo... Os pobos de luz poñente, sen embargo, que asistimos cada día ao espectáculo abraiante do cataclismo, debruzados nestas fisterras, sabemos que tanta ansia, tanta preocupación, tanto trafego e tanta urxencia, irremediablemente acaban (entre as oito e as dez e media da noite, segundo as épocas do ano), e aceptemos que o final (o cataclismo) é dunha beleza estarrecedora, impresionante. Irlanda, A Bretaña en Francia, Galicia, Portugal somos países da melancolía e da relatividade. Música de fado. A teoría da relatividade escenifícase cada día diante das nosas costas. Pobos filosóficos, escépticos, máis dados á contemplación cá axitación, se cadra tamén ao humor, que é a defensa dos indefensos, que dicía Vicente Risco"<br /> É un pracer ler as cousas que escribe Victor F. Freixanes (ben coñecido por estes pagos) e tamén escoitalo, pois caracterízase por ser un enorme conferenciante. É un deses narradores que co que dín fan que desempolves a túa imaxinación máis agachada e engádeche, ademáis, un plus de fantasía e aínda de quimeras. É un conta contos que, a través de fermosas metáforas e lendas é capaz de explicarche unha realidade.
Ahí vai un cacho dunha conferencia que impartiu no Museo do Mar en Vigo, fai uns anos, cando se celebraba o trescentos aniversario da Batalla de Rande. Fala, coma non, de Galicia e do mar:
“Hai pobos de luz nacente e pobos de luz poñente. Os pobos de luz nacente (Xapón, Nova Iorque, Londres, Cataluña e o Levante español, ou os chamados tiburóns asiáticos) son sociedades de capital e de empresa. Cada mañá érguense máis cedo ca nós e actívanse cunha extraña enerxía. Pobos emprendedores, prácticos, amigos do comercio e dos mercados financieiros, preocupados polo capital, a producción, o beneficio do esforzo… Os pobos de luz poñente, sen embargo, que asistimos cada día ao espectáculo abraiante do cataclismo, debruzados nestas fisterras, sabemos que tanta ansia, tanta preocupación, tanto trafego e tanta urxencia, irremediablemente acaban (entre as oito e as dez e media da noite, segundo as épocas do ano), e aceptemos que o final (o cataclismo) é dunha beleza estarrecedora, impresionante. Irlanda, A Bretaña en Francia, Galicia, Portugal somos países da melancolía e da relatividade. Música de fado. A teoría da relatividade escenifícase cada día diante das nosas costas. Pobos filosóficos, escépticos, máis dados á contemplación cá axitación, se cadra tamén ao humor, que é a defensa dos indefensos, que dicía Vicente Risco”

]]>